Hayat biraz mono gelirdi....
İnsan kedisine alışırken.....
Sonra kalbin bağımsızlık ilanı...
Birşeyler başka şeylere kavuşurken...
Çok sesli bir yalnızlık...
Susanlar suretlerinden silinirken...
Aklım kendine yetmiyor....
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




zaman içinde birbirine yabancılaşanlar duygusallıktan uzaklaşıp
ve mutsuz beraberlik yerine mutlu yaşam monoloğuna dönüş
Tam Şubat'ça dizeler
Tebrikler efendim :))
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta