Mona günden güne çoğalan bir aşkla seviyorum seni
Biliyor musun burada mevsimler nasıl geçiyor
O mevsimler gibi seviyorum seni
Sen şimdi Berlin`ın o puslu sabahında güne başlarken
Ben ise sıcak bir İstanbul sabahında
Çekilmiş köşeme sana şiir yazıyorum
Ve hafif bir meltem esiyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta