“Geçti artık ama üzülme” diyordu sıklıkla ve tekrarla
Oysa buna en çok ve içtenlikle kendisi üzülüyordu….
Ne zor bir şeydi bu değişime tahammülsüzlük!
Sıradan bir gündü bu da ilk başlandığında yine
Radyoda fonda o müzikli geyiklerden dönüyordu
Gözler sabah mahmuru yüzlerse zoraki gülme mağduru
Nereden buluyorlardı bu bitip tükenmez enerjiyi
Sokakta karşılaştım.
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.
Devamını Oku
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta