İnsanın ölçüsü, oldu, variyet,
Makam, mal, mülk, kabul, yüksek şahsiyet,
Para kimde çoksa, onda, haysiyet,
Miyarda sirete, bakılmaz oldu,
Edepten söz eder, aslı edepsiz,
Vefadan söz eder, aslı hayırsız,
Güvenden söz eder, aslı, sak, hırsız,
Beşerin yüzü hiç, kızarmaz oldu..
Kusur arayanın, kusur her yanı,
Sevap diyenler, bak, sarmış, günahı,
Nasihat edenin, tınmaz külahı,
Atanın sözü hiç, tutulmaz oldu..
İnsanda görünür, bir başka biri,
Aklı, gönlü, başka, başkadır sözü,
Herkesin yedek var, epeyce yüzü,
Kostümsüz dışarı, çıkılmaz oldu..
Özvecan: Dostunla sen, biraz al ver,
Çıkarına sen, dokunda, bak gör,
Zamanla, sırtından, inince nankör,
Geçmişi yok sayıp, sıkılmaz oldu..
Kayıt Tarihi : 14.09.2026 23:26:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hayat




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!