Miskin Şiiri - Kasım Kobakçı

Miskin Murat kaçacak,
Yarın erken çıkacak,
Halkım şaşkın bakacak,
Binaları yıkacak.
*
Vazifeyi bilmedi,
Terleyerek silmedi,
Çalışmayı sevmedi,
Hakikati görmedi.
*
Yataklarda süzüldü,
Sorumsuzluk çözüldü,
Çalışanlar üzüldü,
Yüzü yere düzüldü.
*
Tembel kişi dinlensin,
İnsanlar da bilensin,
Merve abla seslensin,
Zalim ruhu pislensin.
*
Gözlerini hep yorsa,
İnsanlara da sorsa,
Tam karşımda bir dursa,
Zamanı o durdursa.
*
Koltuğunda erisin,
Meyveleri derlesin,
Karanlığa bir girsin,
Hesabını da versin.
*
Kliniklerde koşmalı,
Engelleri aşmalı,
Dereler de taşmalı,
Gören şahıs şaşmalı.
*
Merve epey sinirli,
Bağırıyor zehirli,
Yollar uzun nehirli,
Tembel adam sihirli.
*
İşçiler az yorulsun,
Hesap elbet sorulsun,
Mahkemeler kurulsun,
Sular mutlak durulsun.
*
Kan ter akar masada,
Üzüntümüz kasada,
Ağlıyoruz yasada,
Kalplerimiz tasada.
*
Bedavaya alışmış,
Hep kurnazca çalışmış,
Tembellikle yarışmış,
Kötülüğe karışmış.
*
Haram lokma yiyecek,
Yalanları diyecek,
Siyah libas giyecek,
Hep başını eğecek.
*
Görevine sarılmaz,
Çağrılara darılmaz,
Kızgın Merve yorulmaz,
Yalanlara vurulmaz.
*
Hatalar yaratıyor,
Güneş erken batıyor,
Zalimliği satıyor,
Kalbi yavaş atıyor.
*
Korkuları büyümüş,
Tembelliği yürümüş,
Kalbi siyah çürümüş,
Etrafını bürümüş.
*
Gözlerini açacak,
Dört köşeye kaçacak,
Etrafa dert saçacak,
Kuş olup da uçacak.
*
Tembel şahıs pek arsız,
Köşkleri kalmış ıssız,
Adımları kuralsız,
Yolculuğu amaçsız.
*
Cezasını bulacak,
Gözyaşıyla dolacak,
Saçlarını yolacak,
Bahçelerde solacak.
*
Huzurunu kaçırmış,
Fırsatları aşırmış,
Aklını hep şaşırmış,
Bardakları taşırmış.
*
Zalim adam uyansın,
Karanlığa boyansın,
Sert sözlere dayansın,
Hücrelere kapansın.