Bal dudaklı gül Ayşe Şiiri - Cahit Telkök

Bal dudaklı Gül Ayşe,
Ne demeli bu işe?
Karaborsa biletler,
Kapanmış yine gişe.

Alacalığa kaldım,
Kalabalığa daldım.
Paramın çoğu gitti,
Locaya bilet aldım.

Seyir olmaz mısırsız,
Olmalıyım kusursuz.
Çerezcinin fiyatı
Pahalı ve küsürsüz.

Millet lafta çan çin çon,
Gong da çaldı: din dan don.
Benim nutkum tutuldu,
Havam güneş ama don.

Önce başladı reklam,
Tersine döndü taklam.
Bu sinema aşkından
Toplum hâlâ sırsıklam.

Senaryo hepten gıcık,
Komedi vıcık vıcık,
Atmosfer çok uyumsuz,
Romantizm yok azıcık.

Esas kız, esas çocuk,
Bol sarımsaklı cacık.
Elini tutamadım,
Oturdum usulcacık.

Çabucak bitti filim,
Benim de sustu dilim.
Yine ağzım kurudu,
Diyemedim sevgilim.

Köşe başına vardık,
“Hadi eve dön artık.”
Haftalık bitti cepte,
Sonu borca çıkardık.

Bir de kalktım ki erken,
“Ne oldu böyle?” derken,
Yastığı kemirmişim,
Rüyada mısır yerken...

Bal dudaklı Gül Ayşe,
Yine dalsam bu düşe,
Tutup sana sarılsam,
Bugün gitmesem işe...

Yatakta döndüm biraz,
Ustayla çıkar maraz.
Bugün de geç kalırsam
Patron bana acımaz.

Fırçaladım dişleri,
“Unut,” dedim, “düşleri.”
Giyindim üzerimi,
Tırmandım yokuşları.

İşte böyle hadise,
Koştum nefes nefese.
Vardım, dükkân kapalı,
Henüz gelmemiş kimse.

Bal dudaklı Gül Ayşe,
Şaştım kaldım bu işe.
Meğer bugün pazarmış,
Boşa gitmişim işe.