Şimdi yüreğimi kor gibi yakan düşüncelere bırakıyorum. İçinde biz olmayan, bizden söylemeyen şarkılarla gecelere yürüyorum. Ellerimde geçmişin kirliliği, gözlerim kan çanağı, uyku tutmayan sabahlara dönük yüzüm gün geçtikçe kendimden eksiliyorum. Biz mi uzaklaşıyoruz birbirimizden yoksa uzaklar mı bunu tetikleyip uzaklaştırıyor. Son pişmanlık fayda etmez söylemini bir kenara bırakıp, pişmanlığım olmadığının gerçeğiyle seni ilk bulduğum halinle yaşatıyorum.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta