Kara bahtlar umut vermez hiç insana.
Yarım kalır düşler sessiz bir vedayla.
Soluk mazi hâlâ gönlümde yara.
Âşıklar solup gider bir bir zamana.
Üstüme çöküyor gibi sessiz duvarlar.
Yalnızlığın sesiyle parlıyor suskun aynalar.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta