Misak-ı Temren Şiiri - Sudenur Önlem 2

Seveceğim ben seni temizken de pisken de
Hep isteyip sarmayı bir delice hisken de
Yine tıkayıp burnumu, kokunu almasın diye
Sessizce nöbetimi tutar iken öleceğim

Serilerek yurdumun buz gibi dağlarına
Kanımı akıtarak bembeyaz karlarına
Her zamanki gibi meftun senin çatık kaşlarına
Mukadderat boyumu yıkar iken yiteceğim

Zerre vuslat tadamadan kor gibi dudaklarında
Bir lahza dinlenemeden o cihangir kollarında
Dolu dizgin koşarken ağladığın yollarında
O baki keder seni yutar iken geleceğim

Bir kez tadasın diye sevilmek ihtilalini
İmanımın direği kılmışım ihtimalini
Bilmiyorsun istiyorum ben senin her halini
Yine bir kuru inadın tutar iken güleceğim

Cehennemin ta dibine balıklama peşinden
Tek bir an da utanmadan ne yaşım ne başımdan
Ölsem bile uyanmadan birce vuslat düşünden
Gözlerimi gözlerinden ayırmadan seveceğim

Verip sana en başından eğlenmek müsadesini
Aşikar edecek idim zaafımdan bir tanesini
Dalarken bıyıklarına işitmeyip sözlerini
Gururumu cemalinden kayırmadan pişeceğim

Hakikat tokadı imiş onca mübalağanın sonu
Temren her köşeye baktı bulamadı Enver'ini
Sıralayıp dursam da ben afili aşk sözlerini
Korkarım ukbada bile uzaktan izleyeceğim

Ta başından kabullenip reddedilme mermisini
Yaradana havale edip gönül hamisini
Umduğun kalbe koysun Mevlam cümle sevgisini
Yine yetim kalırsan diye gitmeyeceğim