Bir kalp çiziyorum küçük ellerimle
Büyük bir itina ile
Buğulu bulduğum odanın camına çiziyorum bildiğim tek kalbi
Bir ıslık duyuyorum sonra uzaklardan
Kalbim ıslanıyor, ısınırken camlar
Beni ısıtmayan soğuk zamanlar kalbimi bozuyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok nefis bir şiir olmuş okurken haz aldım yazan elinize ve yüreğinize sağlık....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta