Hatıralar küllenmeye yüz tuttu, acı unutuldu.
Hayat devam ediyor olağan akışı içinde, işte…
Çoluk çocuk, ekmek yemek, nasıl olur bu gidişle.
Toplandı yakın bildiklerin, oturdular bir masaya…
Bu gün dişinle, tırnağınla kurduğun saltanatı,
Yerle bir edip, yerine yeni bir kral geçirdik.
Reddedip manevi mirasını, biz maddiyatı seçtik.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta