Miraç Güler Şiirleri - Şair Miraç Güler

Zaten görünce kaybettim
Aklımı yeminle, aklımı yeminle
Korktum sormaya, ben sustum
Olur musun benle, diyemedim işte

Sonra tepemden saldırdı

Zamanında kendimi görebilmeyi isterdim
Kalbim'e hasar bıraktılar, nasıl izin verdim
Dövüşmeliydim sabrımla, beni ışıksız yollarda
Yürütenlere inat susmamalıydım

Sanıyordum, her insan canı yanınca susar

Günahlarım izlettirildiğinde yüzüm kızaracak belki
Ama yine annem affedecek beni

Canım biraz yağmur çekti
Islanmayı değil baştan
Yanmaya geldi tatlı canım
Böyledir yani tutuşan

Şaşırmıştık ama çıkarttı

Sevmek, ayrılık kadar acı
Düşenin olmuyor tutanı
Doğru an gidersen, yalnız
yok ki kalmanın imkânı

Bilmezsin, yüzün nerede güler

Her görüşümde yeniden aşık oluyorum
Ben sana
Sadece işin düştüğünde değil her gün
Arasan ya
Korkarım tenini yakmasından bile
Bu güneşin

Ellerimde ateş tutuyorum
Senin için
Isıtmak istiyorum
Soğuduysa için

Bir bir anlat,

Bazen tırtıl gibi hareket edeceksin
Koşman gereken yerlere gecikeceksin
Boynuzların zamanı suya fırlatınca
Düşlerinin müdürü olabileceksin

Aşkı yeniden yazsan kime ne olur ki?

Düşüyoruz kar gibi
Ömürden ömre
Nasılsa yalnızız
Aşıkken bile

Kalamadım şu kalbinin
Sıcak köşesinde
Durmadı bıçak sözlerin
Bir gün dilinde
Geçinip anlaşırdık
Bu karanlık şehirde