9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Derme çatma, bir kulübeydi dünyam,
Eserdi yalnızlık rüzgarı hep.
Hüzün saklıydı, her bir taşında,
Limandı, sığındığım o yer.
Gündüzler belirsiz, geceler korkulu,
Kaybolurdum hayaller içinde ben.
*
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta