Mine Kul Şiirleri - Şair Mine Kul

S'nin Gölgesi...

Vasiyetimdir..!
Senden önce ölürsem
kefenlemesinler ayaklarımı...

Sonsuzluğun sen/fonisi

Kalplerin kapısı çalınınca
Notalar dans eder
Süzülür sonsuzluğu doğru bir melodi
Aşkın, yaşamın, umudun şarkısı...

Tohum

“Ne güneş aya yetişebilir, ne de gece gündüzü geçebilir.
Her biri bir yörüngede yüzmektedir.”

Ve nihayet kendime müsait olabildim.

Gölgesi Siliniyor İzlerinin…

Biliyor musun?
Herkes o gürültülü neşene kapılıp giderken
Ben, o kalabalığın ardındaki kimsesizliğine rastladım
Belki de en çok bu yüzden ürktün

Sonra dedim ki...!

Senin imtihanın başka benim imtihanım başka,
Başkalaşarak yürüyoruz ayrı yollarda...

Bir heves tutunacak dal arıyoruz kopan yapraklarımıza

Hiç çalmadı o şarkı…

Sensizliğin sınırındayım
İçimde yılgın bir kadın

İnatla gözüme batan kirpiğim
git başımdan sebebim olma...

Oysa ne güzel başlamıştım güne

Ayine...

Zaman anı sandığına saklanalı çok oldu
içtiğim meyin tadı hala damağımda
iyi ki geldin yıllar önce, hiç gitmedin...

Senin gözünden bir damla yaş düşse
benim bağrım sızlar anlarım
ve kalemimden
melez bir hüzün damlar....

Tay tüylü arşe
reçinen damlıyor
göğüs tahtasında
yüz sürdüğün dört tele...

Akçaağaç kokulu tahtında