Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
mimarligimiz insana dunyayi dar etme uzerine calismis okuyan yurekler sagolsun sevgiyle saygiyla...
kaleminize sağlık.her alanda mimar iyide. insanı insan gibi yaşatma sanatı biraz kıt hep ondandır acılarımız. manidar olmuş.
Tebrikler kalemine gönlüne kuvvet versin yaradan harakika dizelerdi üstadım.Sevgi ve muhabbetle...+
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta