Sendin benim sıfır noktam.
Miladım sendin.
Ne takvimlerden bir yaprak kopmuş,
Senden önce.
Hatta dur,takvimler bile yokmuş.
Ne de dünya devir ediyormuş yörüngesinde.
Güneş ısıtmamış henüz toprağımızı,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok teşekkür ederim saadet hanım,saygılarımla
Ne güzeldir yaşamı yakalabilmek birinin varlığıyla...
Kutladım, saygımla.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta