Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Kalem sustu!

Bu günler ne oldu bana
İlham bitti, kalem sustu
Yazıyordum yana, yana
Ben susunca âlem sustu

Kalk otur talimi!

Kibirle ben kimim diye söyledi
Sanki çalışanlar, uşağı imiş
Kalk otur talimi icat eyledi
Bu asırda Mısır yavşağı imiş

Kalmadı artık!


Bitti bende hevesler, tekleyince nefesler
Söyleyip coşmuyorum sözüm kalmadı artık
Dünya gafil insanı işte böyle kafesler

Kalmadı gönüllerde vicdandan bir kırıntı
İnsan diye görünen, bir kalıptır öz değil
Kalbleri taş kesilen, güler yüzlü göründü
O gülüş sahte gülüş, bir maskedir yüz değil

Feryat ayyuka çıktı gök kubbede çınlıyor

Kafir analizi!

Şaşırdım ediyorken bir kafiri analiz
Hem dinsizdir hem densiz tuhaf olan şey budur!
Manen, maddeden ölü fayda vermez diyaliz!
Hem ruhsuzdur hem cansız tuhaf olan şey budur!

Kağıttan dost hassas olur birdenbire yırtılır
Bunu dikkate alanlar bu kazadan kurtulur!
Dediklerim bir hakikat tecrübeyle sabittir
Mikdadi’yi dinlemeyen burnu yere sürtülür

Kahpe batı utanmaz!

Kendilerine diken batsa terör diyorlar
Katliamı yaparken kahpe batı utanmaz!
Çocuklar eğer bir taş atsa terör diyorlar
Taşlar geri teperken kahpe batı utanmaz!

Kahpe Fetö’ye ikaz!

Ölürüz de yolumuzdan sapmayız
Birlik olup birbirini sardık biz!
Vatan için benlik senlik yapmayız
Kardeşliğin zirvesine vardık biz!

Kahpenin kahpesine kahpe demek övgüdür!
Reklamı olmuş olur kahrolası katiller!
Alçağa alçak demek sanılmasın sövgüdür
Seviye bulmuş olur kahrolası katiller!

Gök girsin kızıl çıksın ödenecek her diyet

Kalemimi eğmeden!

Var gücümle kalemimi eğmeden!
Kah bilerek kah sezerek yazdım ben!
Etlisine sütlüsüne değmeden
Kah gülerek kah bezerek yazdım ben!