Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Güvendiklerine güvenme!

Sırtım pek, çevrem geniş deyip sakın övünme
Zora düştüğün vakit bütün dostluklar biter!
Kendi yağınla kavrul dostlarına güvenme
Bir gün dara düşersen herkes yanından yiter!

Hacım (öğüt)

Nefesini alıp verip solursun,
Yaşıyorsun, şükreden kul ol hacım!
Nefes aldın veremezsen ölürsün,
Düşünceye, tefekküre dal hacım!

Haddini aşanlar!

Çok ileri gidiyor azıp yoldan sapanlar
Bütün imkânlarıyla dinsizliği yayarlar
Özgürlüğe sığınır ukalalık yapanlar
Bunu kendilerine üstelik hak sayarlar

Bir ömür yaşarsın ışık hızıyla
Durgunluğu düşün haddini aşma!
Tanışırsın nice ağrı, sızıyla
Yorgunluğu düşün haddini aşma!

Adam ol da dinimize karışma
Zaten senin din, imanla aran yok
Aydın isen haddini bil kırışma
Bihabersin görüşünü soran yok

Bizans’ın şımarık sapıtmış dölü
Bizim sabrımızı sınıyor musun?
Tarih sayfaları ibretle dolu
Ne çabuk unuttun bunuyor musun?

Hain sürüsü

Teröre dolaylı katkı verenler
Kim ne derse desin hain sürüsü!
Sahip çıkanlara yetki verenler
Düşmanlığı kesin, hain sürüsü!

Hakikat budur!

Ateş ile barut bir yerde durmaz
Asla barışmazlar hakikat budur!
Mazlumlar zalimle ünsiyet kurmaz
Asla yarışmazlar hakikat budur!

Hakim bey!

İşte buna zulüm denir hakim bey
Hükmünü verirsen baylara göre!
Vatandaşın hakkı yenir hakim bey
Manevra edersen beylere göre!

Hayatımız iniş, çıkış çekeriz bazen cefa
İniş, çıkış var elbette dünyada azdır vefa
Çekeriz dünyada lakin, gel buna takma kafa