Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

İnsana çok benzer, adam değildir!
Kendini muhterem sanır zevzekler!
Erkekçe davranmaz, madam değildir
Kılıbık der seni kınar zevzekler!

Her söze karışır, kafadan atar

Zarfa değil, mazrufa bakmak gerekir ama
Bir adam bulamazsın sokaklar kalabalık
Aralar çok açıldı delikler tutmaz yama
Yaslanacak omuz yok kalmadı akrabalık

Baş köşeleri tutmuş sırtı kalın olanlar

Zaman mefhumu!

Herkesin yirmi dört saati vardır
Kimi fark ediyor kimi etmiyor!
Yoğun olanların zamanı dardır
Yapacak çok şey var vakit yetmiyor

Yılbaşı yaklaşırken !

Adına bak Müslüman’dır velâkin
Hayat tarzı hiçbir dine benzemez!
Ecdadı Türk dar-ı İslâm’da sakin
Türü insan tavrı cine benzemez

Yine Bahar geldi


Yine bahar, yine açtı çiçekler
Hiçbir değişiklik yok bu kanunda!
Tekrar edip durur aynı gerçekler

Yerli yerinde!

Kâinatta her şey yerli yerinde
Hesaba, kitaba, mizana uygun
İlahî hikmetler var her birinde
Akıla, mantığa, izana uygun!

Dünya ahireti mamur etmeye
Kelamın hoş olsun dil yeter sana
Hazır isen eğer yanıp tütmeye
Yanarken ışık saç, kül yeter sana

Yarenlik kardeşlik essin her yerde

Yazıyorum okunmuyor ne yazık!
Çiçek, böcek arıyor şu insanlar
Okunsada dokunmuyor ne yazık!
Sevda mevda soruyor şu insanlar

Aşktan meşkten yaz diyorlar bu yaşta

Dertlerim yığın yığın yazsam kağıtlar yanar
Çatladım çatlıyorum yazıp çizemiyorum
Yüreğimde fay hattı gözlerim iki pınar
Patladım patlıyorum çıkıp gezemiyorum

Oyuk kütükler çıkar dedemin çınarından

Horon yerine dans var
Ayder bizim mi şimdi?
Harun yerine Hans var
Ayder bizim mi şimdi?

Öldürdüler kültürü