Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Dinden ihraç etmeye ne kadar da hevesli
Dine nasıl girilir söyleyeceği yerde!
Kafir der münafık der, bağırır sesli, sesli!
Hakka nasıl varılır söyleyeceği yerde! ....Mikdadi

Din sevgidir barıştır kardeşliktir huzurdur

Bayram vesilesiyle

Dinî his ve şuurun içtimai yönüdür
Bizi birbirimizle barıştır Yüce Rabbim!
Sılâirahim için bir ziyaret günüdür
Bayram vesilesiyle görüştür Yüce Rabbim!

İçin vurur dışarı
Haşarıysan, haşarı
Hani nerde başarı
Heceleri düzmek mi?

Bari bir şair ol da

.



Bana bir hal oluyor bittim tükendim derken
Devam etme gücümü içimde buluyorum

Olup bitenlere ilgisiz kalıp!
Gözünün uçuyla bakar aymazlar!
Devekuşu gibi derine dalıp
Kafasını kuma sokar aymazlar!

Aklını, beynini, ruhunu satıp!

Yoruldu dizlerim!

Ellerin gülü var koklayıp durur
Baharda karakış yaşıyorum ben
Azrail tepemde yoklayıp durur
Dünyanın işine şaşıyorum ben

Yüzsüz batı!

Yüzsüz batı “ikiyüzlü” diyemem
Soykırımı ancak sizin işiniz!
Bu elbise sizindir ben giyemem
Bu alanda yoktur sizin eşiniz!

Hiç kimsenin yaptığı asla kalmaz yanına
Eden kendine eder, zulüm payidar olmaz!
Mazlumların nidası bir gün okur canına
Geldiği gibi gider, zulüm payidar olmaz!

Zorbanın ihtişamı gün gelir yalan olur

Düşündükçe beynim yorgun düşüyor
Ardığım cevap zor da değilmiş!
Ne kadar yakınmış aklım şaşıyor
Demek kolaydaymış zorda değilmiş!

Ben neden mutsuzum kendime sordum

Zayıf olan bünyeye ağır gelir her bir yük
Taşıyanlar taşıyor yazık olur beline
Merhem yararsız olur yara olursa büyük
Kaşıyanlar kaşıyor bu da böyle biline!

Yemek tarif olurken durup izler acizler