Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Koyuverdim dünyanın bitmeyecek işini
Battı balık yan gider batsın battığı kadar
Bıraktım kovalamam istikbalin peşini
Dünya kadar işlerim yatsın yattığı kadar

Sıhhatim elverdikçe bundan gayri gezerim

Kötü alışkanlıklar sardı her yanımızı
Yanlış yolları tuttuk, yanlış yere varmışız!
Gördüğümüz olaylar sıkıyor canımızı
Derdimize dert kattık bunalıma girmişiz!

Yaşadığımız gibi inanamaya başladık

Gaflet içinde iken başıma bir taş düştü!
Olur böyle kazalar hem yarıldı hem şişti

Yere yığılıverdim kıvranırken elemde
Kendimi buluverdim bambaşka bir alemde

İrtifası kalmamış bazı kalem tutanlar!
Her konuya karışan mahlukata dönüşmüş!
Erdem,fazilet, edep hayayı unutanlar
Çirkeflikte yarışan mahlukata dönüşmüş!

Öyle bir yazışma ki: ne tartışmaya benzer! ,

Be gafil!

Yok mu sende zerre kadar düşünce?
Balon gibi şişiyorsun be gafil!
Düşündün mü ne olursun düşünce!
Çok yüksekte yaşıyorsun be gafil!

Miskinler fakirler el aman derken
Azınlık zenginler, hâli beğenmez
Fakir çöpten ekmek alıp da yerken
Mutlu kitle yağı, balı beğenmez!

Zenginler var ama kim zekât verdi

Çaykara’m cennet mekan
Belde-i Mübarek’e
Fatih’in Fatiha’sı
Bize bir Tebareke

“Ah Çaykara’m, Çaykara’m

Dünyada Müslümanlar inim inim inlerken
Elini vicdanına koyanlar beri gelsin!
Dehşeti seyrederken, feryatları dinlerken!
Vicdanının sesini duyanlar beri gelsin!

Akla, izana ziyan insan insanı yakar!

Gece yarısında sular kararıp
Yalnız kaldığında beni hatırla!
Kulağın çınlayıp yüzün sararıp
Gözün dolduğunda beni hatırla!

Küllerde saklanır tutuşacak kor

Ne partizan ne bir yere üyeyim
Bir göçmenim, yurt dışında yaşarım
Neye “evet”, neye “hayır” diyeyim?
Bir seçmenim, demezseniz şaşarım!

Makam-mevki, şan-şöhrete gözüm yok