Mihrabım yıkıldı, gönül seni unutunca.
Yağmurlu bir gecenin koynundayım.
Bahçıvan yüreğimde ki son gülü kurutunca.
Anladım, ben bu vefasız yolun sonundayım.
Kaldırım taşları ıslak ve birazda yorgun.
Sanki bu gün aynalara özenmiş gibi.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta