Mezarıma Gidiyorum... Şiiri - Mecit Aktürk

Dardır dünya şu gönlüme, sanki cendere bu câna
Diken biter bağlarımda, nasibim çok dertten yana
Bülbül gibi zârı zârı, daldan dala kona kona
Nefesimi saya saya mezarıma gidiyorum...

Hakk´tan gelen kabulümdür; isyân etmem, demem neden?
Çok sırlara vâkıf olur, fikir derip akıl eden
Üryan geldik bu âleme, emanettir bize beden
Candan teni soya soya mezarıma gidiyorum...

Dünya ahret tarlasıdır, gönül ister güzel eke
Ne mahşerde mahzûn ola, ne sıratta azap çeke
Günah sevap iki heybe; kâh tövbeyle döke döke
Gâhi sevap koya koya mezarıma gidiyorum...

Şimdi artık hazan vakti; zaman hüzün doğuruyor
Gençlik çoktan toprakaltı; feryâd edip bağırıyor
Kulağımda hep aynı ses; kabrim beni çağırıyor
Gel fermânın duya duya mezarıma gidiyorum...

DOST KALEM´den;

Yalanla dolansın dünya,herşeyin bana oldu dar
Dilimde hep keşkelerim,gönlümde pişmanlığım var
Tövbelerim kabul eyle,beni sevaplarımla sar
Günahlarımı sırtlandım,mezarıma gidiyorum.............Emine Şafak