MEZARIM
Bir gün yolun düşerse mezarıma,
Sessizce gel...
Ne çiçek getir,
Ne de gözyaşını sakla.
Çünkü ben,
Toprağın koynunda değil,
Seni sevdiğim yerde uyuyor olacağım.
Mezarım...
Belki yalnız bir ağacın gölgesinde olur.
Rüzgâr uğrar her akşam,
Yapraklar benim yerime konuşur.
Kuşlar sabah ezanıyla uyanır,
Ben ise sonsuz bir sessizliğe dalarım.
Üzerime düşen her yağmur damlası,
Yarım kalan dualarım gibi toprağa karışır.
Belki bir çiçek açar mezarımın başında,
Belki de yalnız dikenler büyür.
Ama bil ki,
Toprağın altında bile
Kimseye kin taşımam.
Bir gün gelirsen,
Taşıma uzun uzun bakma.
Adımı oku yeter.
Belki bir Fatiha,
Belki içten bir dua...
İşte bana bırakılacak
En güzel hediye odur.
Mezarım konuşamaz belki,
Ama sessizliği çok şey anlatır.
Bir ömür susan bir kalbin,
Son istirahatidir orası.
Ben de herkes gibi
Bir gün toprağa döneceğim.
Geriye ne servet kalacak,
Ne şöhret...
Sadece insanlar arasında bıraktığım izler,
Ve Rabbime götürdüğüm ameller.
Eğer bir gün
Mezarımın başında durursan,
"Ne kadar sevmiş..." deme.
"Ne kadar sabretmiş..." de.
Çünkü benim hikâyem,
Sevmekten çok sabretmekti.
Belki rüzgâr eser,
Taşımın üzerindeki yaprakları savurur.
Belki yağmur yağar,
Toprağımı serinletir.
Ama en çok,
Bir duanın sıcaklığı ulaşır bana.
Dünya dediğin
Bir yolculuktu zaten.
Kimimiz erken indi,
Kimimiz biraz daha yürüdü.
Sonunda hepimiz
Aynı toprağın misafiri olacağız.
Mezarımın başına geldiğinde
Sakın umutsuz olma.
Çünkü ölüm,
Bir son değil;
İnanan gönüller için
Ebedî hayata açılan bir kapıdır.
Ben artık konuşamam.
Şiir yazamam.
Hasretimi anlatamam.
Ama belki yazdığım dizeler,
Benden sonra da birilerinin yüreğine dokunur.
Ve eğer ismimi bir gün hatırlarsan,
Hüzünle değil,
Bir dua ile hatırla.
Çünkü insan,
Arkasında bıraktığı güzel sözlerle,
İyiliklerle ve dualarla yaşamaya devam eder.
Bir gün ben de
Sessizce göçüp gideceğim.
Toprak bedenimi örtecek,
Zaman izlerimi silecek.
Ama Rabbimin rahmetine sığınarak
Şu duayı bırakacağım ardımda:
"Allah'ım, beni affet.
Beni rahmetinle kuşat.
Geride kalanlara sabır ve huzur ver.
Beni, sevdiklerimle cennetinde buluştur."
İşte o zaman,
Mezarım yalnız bir taş değil;
Bir duanın,
Bir umudun,
Ve Rabbine kavuşmayı bekleyen bir kulun sessiz bekleyişi olacak.
DELİNİN BİRİ
HAMZA CAYMAZ
Kayıt Tarihi : 1.08.2026 22:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!