Ayın yansıması gibi yüzün,
Ama bu gecede var bi' hüzün.
Kederimi anlamaz ki bu şehir,
Anca kokar sokakları yalnızlık.
Ve isli ayrılık parçaları çalar bana,
Ama değer yine de sana.
Hani erkekler ağlamazdı?
Hani sevmeyen anlamazdı?
Hani dudakların sır saklamazdı?
Her gözyaşım can olsun sana!
Artık yüzüne bakmadığım köpekler
Bakmaz oldu bana.
Şimdi arıyorum gözlerinin endamını,
Öğrettin bana sevmenin anlamını.
Şimdi yokluğun özletir dudaklarını,
Sanırım yazık oldu bana.
Artık bana değil hepinize yağmur yağsın!
Yağsın ki kimse ağladığımı anlamasın.
Ne olur yağsın!
Yağmazsa çürüsün bedenim,
Aşkım da ilelebet bende kalsın.
Evet, beni sevmedin belki ama...
Belki seversin bedenimle beslenmiş çiçekleri.
Ölürsem ekin mezarıma manolyaları,
Bari son kez sevsin beni,
Belki son kez sever beni...
Yanık bir türkü yak
Hüznünden kainat ağlasın
Beni anlatsın
Sen ol nağmelerde
Yankılansın dağ doruklarında




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta