Mevta Şiiri - Mevlüde Bulat 2

Mevlüde Bulat 2
38

ŞİİR


6

TAKİPÇİ

Mevta

Gömüldüm.
Sorma nereye diye.
Biliyorsun.
Biliyorsun işte!
Yine aynı yere!
Palyaçonun hep gülen ifadesine,
Dalgaların sesine,
Gecenin vaveylâsına,
Çakıldım yine.
Sorma !
Biliyorsun işte!
Ben kendimden başka;
Nereye,
Kime çakılırım ki?

Karanlık.
Çok karanlık yine!
Gözümü alan tek bir ışık yok..
Yok yine!
Bahar artık;
Ne yüzlerde,
Ne sözlerde,
Ne de gelip geçen mevsimlerde.
Ruhumdan gelip geçmiyor bile..
Hep mi kış?
Hep mi ayaz?
Kuru soğuk?
Üşüdüm kendimden.

Mevlüde Bulat 2
Kayıt Tarihi : 3.11.2019 02:53:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!