Mevsimsel
Eskiden bizler insancıldık insandık, here heçe, çöre çöpe, uzak yakın her şeye sevinir mutlu olur üzülür ağlardık, gözyaşlarımız sahte değildi yemeden içmeden kesilirdik. Mevsimlere dair yaşardık aşklarımızı, baharda elini tutamadığımız sevdiğimize uzun kış gecelerinde ucu yanık uzun mektuplar döşerdik hiç gönderemediğimiz. Şimdi her şeyin sahtesi revaçta mevsimlere bakmaksızın tezgahlarda boy gösteriyor şimdiki aşklar gibi.
Tayfun Bulut
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta