Mevsim Şiiri - Seyrani Göl

Ben seni
bir mevsim sanmıştım;
oysa sen,
bütün mevsimlerin bende bıraktığı izmişsin.

Geldiğinde baharım oldum;
içimde tomurcuklandı bütün umutlar.
Gidişinse ağır oldu...
Koca bir orman gibi döküldüm.

Sonra sessiz bir kış indi içime;
üşüdü yarım kalan düşlerim.
Bir zamanlar yeşeren dallarımda
artık yalnızlığın gölgesi vardı.

Meğer sen,
gelip geçen bir mevsim değilmişsin;
ömrümün en güzel yerinde açıp
sonra içimde kalan bir yara imişsin.
S.GÖL