Şafağın kızıl çocuğu
yüzümün hüzün haznesine düştüğünde
saat kadranlarının tıkırtısıyla değil,
uykunun en çetrefilli,
rüyaların en çipil,
çırılçıplak duyguların
ayna kırıklarıyla çizildiği,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Çok güzeldi. Severem ve hayran kalarak okudum. Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta