Vesiletü'n mestan,ellerini dayamış
bir tek ellerini sevecen bir yere dayama derdiyle
ne ekspresyonist kornasını çalma
ne de endosite etme derdi var lokmayı, heeyt...asilim benim
her dayanak bir dengesizliğin dengesi
oh...'um ki hemde nasıl dengem oluyor
bir gün aramızı açacak louıs pasteur diye ödüm kopuyor...
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta