Gittin ya canım çok yandı
İçim kor ateşlerle dağlandı
Günüm güneşim karardı
Dünya gözümde çok daraldı
Duymuyor kulağı konuşmuyor dudağı
Elleriyle anlatıyor derdini
Görmedim bu kadar mutlu güleni
Utandım kendimden gereksiz isyanlarımdan
Hayatın bilememişim değerini
Ellerini sıkıca tutup gitme diyemedim
Gözlerini gözlerime kilitleyemedim
Gururum düşmem dedi ayaklarına
kendime söz geçiremedim
Kalbim için için ağladı ayrılıgımıza
Gözlerim damla damla döker yaşlarını
Yüreğim hasretinle kor ateşlerde
Kavuşmazsa sönmez yangınları
Kalbim sızlar sen dönmedikçe dinmez ağrıları
Velhasıl hem hastayım hem yastayım gidişinle
Sen aklıma düşünce yanıyor kalbim
Anladım ki yıllar geçse bile
Seni içimde söndürememişim
YAR
Günüm güneşim sen
Gecem yıldızım sen
Rüzgarım yağmurum sen
Aldığım nefesim sen
BAZEN
hani bazen olurya
dalıp dalıp gidersin
pencerendeki dünyaya
Gözlerin bakar oysa sen görmezsin
CANIM BABAM
Gün geçtikçe unululur derler gidenler
Gitiğin gün uzakmış sana olan özlemim
Her gelen günle tazeleniyor hasretim
Seni çok arıyor babam diye çarpan kalbim
KIZIM
Canımın canı göz nurum
Kızım kınalı kuzum
Dün bebektin bugün gelin oldun
Yüreğimi yakan ateşten bir korsun
Canım yine yoksun yanımda
Eziliyor içimde sensizliğim
Sonbahar yaprakları gibi
Bir bir dökülüyor hüzünlerim
Canım seni çok özledim




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!