Son bahar giderken
Çok acı döktü yapraklarını
Ve yine yine yaktı canımızı
Biliyorum ne sonu gelecek bu gidişlerin
Ne de bitecek benim özleyişlerim
Cennetim
Cennetim gözleri güneşim
Baharda açan gonca çiçeğim
Hayat yoldaşım bebeğim
Seni nasıl nasıl da severim
Hasretinle alev alev yansada kalbim
Gözyaşlarımla damla damla söndürüm
Dağ gibi yüreğim parçalansada
Sabır taşımla gün ve gün öğütürüm
Eşyalarını koklar basarım bağrıma
Ey huzurum neşem sevincim
Yüzü nur kalbi güneşim
Sevdim seni çok sevdim
Aşkının kurbanı kölesiyim
Ey gönlü zenginim yüreği enginim
Her nefeste hasretini çekti içine
Düğüm düğüm yaşlar doldu gözlerine
Süzülüverdi yanaklarından
Bir kıvılcım yetti içini dökmeye
Gökteki yıldızları ayağına sersem
Dünyanın servetini ellerine versem
Uğrunu bir değil binlerce kez ölsem
Annam yine de hakkını ödeyemem
Ömrümce sırtımda taşısam da
Ey dost gülün dikeni gibi yaktın canımı
Dalına tutunmuştum kırdın kolumu kanadımı
Sırtımda hançerinin kapanmaz yarası
Sen unutsanda ben unutamam anıları
sevgi dediğin sadece dilde değil ki
gözlerimle sevdim ben seni
sen uyurken okşadım saçlarını gözlerimle
gözlerimle kokladım o mis kokan tenini
sen belkide hiç hissetmedin
Hayat bir kalem ve sayfalardan ibaretsin
Her gün farklı bir renge girer değişirsin
Konuşuruz seninle gündüz ve gece
Sen alnıma yazıyorsun bense senin kalbine
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!