Babam sen toprağım sen çınarımsın
Gölgende huzuru bulduğum
Düşdüğümde tutunduğun dalımsın
Dostum sırdaşım yolumun yoldaşısın
Verdiğin emeklerini unutamam asla
içimdeki dertleri
doldurdum bir çuvala
saladım saladım fırlatım
denizdeki balıklara
ne gam kaldı ne hüzün
Bana onu anlatmayın, kimleymiş
Nasıl bir haldeymiş, bilmek istemiyorum
Benden uzak olsun, yolları bana çıkmasın
Söyletin bşka birini bulsun, beni unutsun
Bana onu anlatmayın
Barış güvercinleri uçuralım gökyüzüne,
Kırık kalplerimizi saralım sevgiyle.
Silinsin öfke, kin ve tüm karanlık izler
Yorgun düşen yüreklerimizden.
DUYMADINMI
Kalbimde şimşekler çarptı
Sen hiç duymadın mı
Gönlümde fırtınalar koptu
Göz yaşımdan ıslanmadın mı
HAYAT
Bir meçhule açtık gözlerimizi
Bilmediğimiz bir hayat bekliyordu bizi
Emekledik yürüdük sonra koştuk
Hayal ve umut derken sonunda ne bulduk
Dünya kız çocukları günü kutlu olsun
Gök kuşağını karartmayın
Söndürmeyin güneşi
Ve ilk baharlar solmasın ki
Bütün dünya çiçekler açsın
Gittin kalbimde dinmeyecek bir acı bıraktın
Sensin sönmeyen ateşlerde kaldım
Kaybetim kendimi arasanda bulamadım
Yaşarken öldüm seninle toprağa karıştım
Yüreğim dayanmıyor bu yokluğuna
Bir nefeslik can taşıyoruz
Şu fani bedende
Bilmiyorum neyi paylaşamıyoruz
Bu ne telaş bu ne öfke
Erteleme hayatı şu gibi akıp gidiyor
Sayili nefesimiz her çekişte bitiyor
Bugünün yarını da var da
Kim kalır kim gider bilinmiyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!