yollarında atalarımın izleri kalmış
toprağı kanlarıyla yıkanmış
memleketim cennetim emanetim
dünyada yoktur eşin benzerin
gönül bahçem senin renginle güzelleşir
Tayfun *um
Seni tanıdığım gün doğdum
Seninle ben çok mutluyum
Anam babam çocuğum oldun
İyiki seni seni buldum
NEREDEYDİN
Seni ben çok bekledim
Günleri ayları yılları bitirdim
Yazları kışları sensiz geçirdim
Hasretinle ağlarken neredeydin
Onca acı söze onca ihanette
Arsız ve yüzsüzlükle
bir de karşıma geçip de
Özür dilerim dese de
Afettetsem ne yazar afetmesem ne yazar
Sen geçen mevsimlere inat
Benim hiç solmayan baharım
Nefesim günüm güneşim
Huzurum neşşem sevincim
Sen gözleri derya denizim
Ben senin meleğin
Sen benim bebeğim
Canımı senin için veririm
Benim güzel bebeğim
Pamuk ellerini
Doğu demedin batı demedin
Yurdunun her köşesini canın bildin
Tüm okullar benimdir dedin
Sınıfına her girdiğinde
Kalbimdeki yerini anlatamadım
Gözlerine bakınca tutuluyor dilim
Yanında kelimeler yetim kaldı
Akışını anlatamıyor sözlerim
OĞLUM TAMER E
Candan da öte bir sevdaymış
Aşkı kadar acısıda varmış
Varlığın yaşadıkca yaşatanmış
Anladım ki hasretine katlanılmazmış
Gel aşkımın sahibi
Sen bakma dudağımdan dökülen söze
Yüzümdeki olur olmaz gülüşlerime
Zamanı oyalıyorum öylesine
Oysa aklım kalbim her an seninle
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!