Zaman tutmuş yolunu gidiyor
Sen dur desende dinlemiyor
Bir ağlatıp bir gülürüyor
Öylede geçiyor böylede geçiyor
Mevsimler her telden şarkılarını söylüyor
Rüzgar sesini getirdi
Çınlayıp duruyorsun kulaklarımda
Özledim seni gittiğin anda
Saatler durmuş varmıyor geleceğin zamana
Hasretin gömüyor beni toprağa
PİŞMANIM
Pişman olup kapına geldim
Senden af dileyecektim
Elim kapının ziline uzandı
Kalbim utancından ağladı
Gözlerim seni bekler yollarında,
Kalbim bilmediğim sorularında.
İçimde bir telaş, gelmedin hâlâ,
Dön aşkım, sensiz kaldım kışlarda.
Duman çöktü ovaya, adın rüzgârla geçiyor
Ben olduğum yerdeyim, sen başka bir yönde
Gece uzun sürüyor, gökyüzü sessiz
Ayrılık dediğin şey, zamanla öğrenilen bir mesafe
Bağlamam susmaz geceler, eski bir ezgi
Gün gelir bir ateş düşer yüreğine
Susar gömülürsün sanki içine
O anda sabır ile tanışırsın
Ve onunla yaşamaya alışırsın
Bazen göz yaşın olup taşar
İşim olmaz benim kavga ile döğüşle
Yaşamak varken sükut ile kardeşçe
Paylaşılmayan hiç bir şey yok dünya üzerinde
Paylaşmasını bilen herkese
Ne olurdu yaşasak ğüllük ğülistanlık birlikte
Bu günlee de öyle kayboldum ki,
Aradıkça bulamadım kendimi.
Geçmeyen kışlarda kaldım sanki
Güneşim gelmiyor unuttu beni
Bıraya kadarmış der susarım
Seni incitip kırmam
Aşkımı gömerim içime
İsyan edip haykırmam
Hoşçakal der çeker giderim
Ben yük olmadım kendim başka kimseye
Derdimi kederimi hep döktüm içime
Gözyaşlarımı kendim sildim ellerimle
Yaralı kalbimle sığındım gecelere
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!