Söz taşa kazınırdı, her lokma bir vefaydı,
Açık kapı, sıcak aş, selam bile duaydı,
Yiğit yiğide kalkan, gurbet ona sılaydı,
Dünya o gün dünyaydı, mert merdin yanındaydı.
Er, eri duruşundan, tek sözünden tanırdı,
Hain aynaya baksa kendinden utanırdı,
Çınar gibi kök salmış, her sele dayanırdı,
Eğilmezdi zalime, mert merdin yanındaydı.
Ana, beşik başında eski türküler derdi,
Yavru o türküleri uykusunda dinlerdi,
Baba nasırlı elle helal tohum ekerdi,
Ocak temiz, süt temiz, mert merdin yanındaydı.
Sonra söz pazarlarda ucuz ucuz satıldı,
Sahte gülüş, boş selam her bir yüze takıldı,
Dost sofrası soğudu, ekmek yalnız kırıldı,
Oysa dün bu sokakta mert merdin yanındaydı.
Susan sazın telleri yeniden yankılansın,
Küllenmiş ocaklarda bir kez daha köz yansın,
Kırgın gönüller dönsün, vicdanlar da uyansın,
Ey felek, unutturma: mert merdin yanındaydı.
Mahmut Kasapoğlu
Kayıt Tarihi : 21.11.2026 21:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!