Mertliğim Şiiri - Kasım Kobakçı

Zedelenir onurum, vazgeçersem meydanda,
Tövbe bekler erenler, toplanınca divanda,
Çetin bir sınav başlar, tomurcuklanan canda;
Silkinir direnirim, umut varsa sefere,
Ulaşırım elbette, atılırsam zafere.
*
Sarsılır benliğimiz, korkuya yenilirken,
Arınmamı dilerler, huzura çekilirken,
Ağır bir bedel öder, tohumlar ekilirken;
Tomurcuklanır ümit, göğüs gersem kedere,
Kavuşurum sonunda, baş koyarsam zafere.
*
Gölgelenir mertliğim, taze filiz solunca,
Bağışlanmamı diler, dostlar saf saf olunca,
Zorlu bir çile diner, tomurcuklar dolunca;
Doğrulur çarpışırım, can verirsem esere,
Erişirim mutlaka, şahlanırsam zafere.