kardan yapılmış gülücüklerle
ne kadar tanıyabiliriz mutluluğu,
asite benziyor akrabalar,
içten içe asıl damıtanlar huzursuzluğu..
tel örgülerle sarılı günlerde
yanında bildik bir söz arıyor insan,
zaman meriç kılığında çıkarken karşımıza
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta