Merhamet
Düzenleme & Şiir ✍🏻 MYargic
🪶MYₐᵣgᵢc👁️🤍👁️Şᵢᵢᵣₗₑᵣᵢ🪶
***
**
*
Beni hiçbir düşman yıkamadı..
En zor zamanlarda bile
Ayakta kalmayı Becerdim
Ne bir düşmanın
Hilesi yetti diz çöktürmeye,
Ne de yoluma dizilen taşlar.
Ben nerede omzumu düşürdüysem,
Nerede boynumu büktüysem
Birilerinin yüzü gülsün diye idi
Anladım ki...
Benim başımı öne eğdiren,
Bileğimin gücü değil,
Merhametimdi....
🪶Gₑcₑₗₑᵣᵢₙ🪶👁️🤍👁️🪶Yₐᵣgᵢcᵢ🪶
Bir insanın yükünü sırtlanırsın,
Yorulmazsın.
Canı yanmasın diye
Basacağı yere,
Gövdeni koyarsın,
Gocunmazsın..
Ama gün gelir,
O bastığı yerden güç alıp
Sana yukarıdan bakmaya başlar ya☺️
Zayıflık sanarlar inceliklerini.
Korkaklık sayarlar,
Sesini, yükseltmeyişini.
Oysa yıkmaya çalışsan
Yerin Altında kalacakarından
Eminsindir.
Kıyamadıklarımdı
Beni vuracak silahı
Ellerine tutuşturanlar
🪶Gₑcₑₗₑᵣᵢₙ🪶👁️🤍👁️🪶Yₐᵣgᵢcᵢ🪶
İnsan,
Esirgenmekle terbiye olunmazmış.
Kime bir kapı araladıysam,
Orayı kendi mülkü belledi.
Kimin yarasını kabuklaştırdıysam,
İlk dikişi
benim derime atmaya kalktı.
Affetmek,
Bir süre sonra
Karşı tarafın hakkı,
Benim ise
Ödemekle bitiremediğin borcun oluyor
Ben o borcu ödedim.
Fazlasıyla hem de…
Cebimdeki,
Son insaf kırıntısı kalana dek.
🪶Gₑcₑₗₑᵣᵢₙ🪶👁️🤍👁️🪶Yₐᵣgᵢcᵢ🪶
Şimdi kalkıp
Hesapsızca konuşuyorlar arkamdan.
“Sustu” diyorlar.
“Geri çekildi, kabullendi” diyorlar.
Desinler..
Onlar bilmez…
Geri çekilmek,
Bazen muhatabına kıyamamaktır..
Benim sessizliğim
Bir mağlubiyet değil,
Karşımdakine verdiğim son sâdâkâttir
🪶Gₑcₑₗₑᵣᵢₙ🪶👁️🤍👁️🪶Yₐᵣgᵢcᵢ🪶
Bundan böyle
Kimsenin düşmesine engel olmak için
Elimi uzatmayacağım.
Çünkü düşen,
Kalktığı an
İlk seni itiyor uçurumdan.
Katılaşmak değil bu,
nasır tutmak da değil…
Sadece
Hududunu çizmek kendi canının.
MYₐᵣgᵢc👁️🤍👁️Şᵢᵢᵣₗₑᵣᵢ
Başım yine dik benim.
Öne eğildiği anlar da
Utançtan değildi zaten;
Taşıdığım o ağır merhametin,
Eğilmeyi hak etmeyen bedenlere
Fazla gelişindendi.
Siz kazandığınızı sanın.
Ben kaybettiğim her şeyi,
İnsanlığımdan pay vererek
Bıraktım masada.
Uzatmayacağım artık.
Hesabı açık bıraktım,
Defteri katladım.
Bana acımasızlığı öğretenlere
Teşekkür borcum yok ama…
En azından nerede durmam gerektiğini
Ögrettiler.
Bundan sonra vicdanım,
Sadece kendi kapımın eşiğini bekleyecek.
Girene eyvallahım yok,
Çıkana vefayla bakacak gözüm kalmadı.
Ben omzumdaki
O ağır Merhamet cübbesini çıkardım,
Yere serdim,
Üstünden geçtim.
Yüzüme bakarsanız görürsünüz zaten;
Artık sizi affedecek kadar zayıf,
Yine boyun eğecek kadar gafil değilim…
Vallah bak
Vallaha
Düzenleme &Şiir ✍🏻 MYargic
🪶Gₑcₑₗₑᵣᵢₙ🪶👁️🤍👁️🪶Yₐᵣgᵢcᵢ🪶
22 temmuz 2026 00.15✍🏻
Kayıt Tarihi : 24.09.2026 12:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!