Mercan Şiiri - Gece Gözlü

MERCAN

Sen, denizin dibinde saklanan kırmızı bir mercan gibisin; herkes denize bakar, ama herkes senin derinliğine dalamaz.
Ben seni yüzeyinden sevmedim, dalga olup kıyına vurmadım yalnızca; içindeki sessiz maviliğe indim, orada kimsenin görmediği bir aşk buldum.

Senin sevdan kalbimin dibinde büyüyen mercan; dokundukça kanatan, uzaklaştıkça özleten, ama ne olursa olsun yerinden sökülemeyen…
Bir köşk kurmadım sana; kalbimin denizine mercanlardan bir saray ördüm. Her taşına bir öpüş, her duvarına bir hasret, her penceresine gözlerinin rengini işledim.

Sen geldikçe içimdeki karanlık deniz gün ışığına döndü. Ben, yıllardır kendime bile söylemediğim ne varsa senin gözlerinde buldum.
Hani insan susuyorya, işte o susuşun denizin en derin yeri gibi; ses yok, ama içinde binlerce dalga çarpıyor kalbinde.

Seni sevmek, avuçlarımda mercan taşımak gibi; güzelliğine dokunmaya kıyamamak, kaybetmeye ise dayanamamak…
bak sevgilim, denizler çekilse, kıyılar kurusa, dalgalar adını unutsa bile ben seni unutmam.

sen kalbimin kıyısında duran geçici bir sevda değilsin.
Sen, ömrümün en derin yerinde köksalmış mercansın.
Ben sana baktıkça denizin bütün mavileri susuyor; çünkü aşkın en güzel rengi senin gözlerinde kırmızıya çalıyor.

GeceGözlü