Menekşe Gülay Şiirleri - Şair Menekşe Gülay

Antoloji.com mobil uygulaması Şiirler, şairler, mesajlarınız ve gruplarınız telefonunuzda. iPhone ve Android için ücretsiz. Uygulamayı İndirİndir
Menekşe Gülay

Sevdaydı rüzgar gibi, esmişti ruhumda püfür püfür.
Sarmaşık gibi sarmıştı bedenimi, zehir mi zehir.
Bazen mermi, bazen de hançer olup yaralamıştı yüreğimi,
Sevgiye hasret gönlüm, esirinmiydi sanki.
Vazgeç gönlüm, bu sevda sana göre değil,
Attığım her adımda, üzülmek çözüm değil.

Devamını Oku
Menekşe Gülay

Davullar vursun zurnalar coşsun.
Düğünümüz var bu gece dostlar,
Yaşadık sevgiyi yüreklerimizde,
Aşkla bağlandık birbirimize,
Vur davulcu her yer inlesin.
Bizde ki aşkı herkes dinlesin.

Devamını Oku
Menekşe Gülay

Bitmek tükenmeyen bir oyunun içindeyim,
Duvarlar üstüme geliyor boğuluyorum sanki,
Kaçmak istiyorum düşüncelerden uzaklaşmak,
Hayat esir almış beni, biryere bırakmıyor ki.

Soluduğum nefesi, ben bile duyamıyorum,

Devamını Oku
Menekşe Gülay

herşeyden vazgeçerim
ama senden asla.
içimi dolduran sevgin,
huzur veren bakışınla,
hep benimlesin olmadığında.
gözündeki bir damla yaş için,

Devamını Oku
Menekşe Gülay

İnsanlarda bir vurdumduymazlık var. Zamanın değiştiği kesin ama örf ve adetlerimize herzaman sahip çıkıyor muyuz acaba? Türkiye Cumhuriyetinde müslüman bir toplum olarak yaşayan bizlerin, unutamayacağı tek şey sevgi ve saygı olmalı. Gördüğüm kadarıyla bu değerler de yitirilmek üzere. Bir Türk vatandaşı olarak da bu beni inanılmaz derecede üzüyor.

Taşıtlarda gözlemlediğim olaylardan biri de gençlerimizin duyarsızlığıyla ilgili. Yaşlılar, hamileler ve çocuklu kişilere yer verilmiyor. Uyuyor pozisyondalar herzaman. Birkere uyardım bir genci..
--Çocuğum sen gençsin. Bak yaşlı bey ayakta zor duruyor yerini versene. Bana ne dedi biliyor musunuz?
--Ben de yorgunum ayakta gidemem.
Ne diyeyim sana dedim içimden. Büyüklere saygı herzaman çocuklukta, anne ve babanın verdiği terbiyeyle başlar. Alamamışsın çocuğum, alamamışsın birşey işte. Belki ailen de senin gibi. Derler ya '' üzüm üzüme baka baka kararır ''

Devamını Oku
Menekşe Gülay

aşk yaşanır mı ölümüne,
boşluklar dolar mı sevgisiz.
kayboluşlar biter mi..
hapsolduysam bu aşka,
bedenimde ki ruhtan
daha özelse sevgim,

Devamını Oku
Menekşe Gülay

sana olan sevgimi, bir çuvala koysam..
ya yırtılır ya da fazlası uçar gider.
peki gözyaşlarım,
nehirleri taşırır okyanuslara karışır.
aşk girdabı çekiyor beni içine,
kalbimi ikiye bölen, sensizliği yaşatan aşk..

Devamını Oku
Menekşe Gülay

aşkın söyletir beni,
feryatlara boğar her dem yüreğimi.
sevda çekmek zor be dostum.
çekmeden bilemezsin ki.
bir yürek yangını gelir derinden.
ağlatır sızlatır ne gelir elden.

Devamını Oku
Menekşe Gülay

Farkında değildik birbirimize bakarken,
Anlamadan sevgi doluyordu ruhumuza,
Gözlerimiz konuşuyordu biz susuyorduk.
Şaşkındık belki, sevgiyi arıyorduk.
Karıştı düşüncelerim anlamsızlaştı birden,
Ben sen de sen ben de yaşarken,

Devamını Oku
Menekşe Gülay

Avuçlarımın arasındaydı ufacık ve titriyordu zavallı şerçe kuşu. Alışverişten döndüğümde bahçede duydum sesini. Elimdekileri bırakıp hemen bahçeye koştum. Yerde yatıyordu. Belli çaresizdi. Karşıdan gelen bir kedi, sanki yalanır gibi yaklaşıyordu serçe kuşuna. Yerden taş aldığım gibi fırlattım olduğu yere. Nasıl kaçacağını bilemedi. İşte avuçlarımdaydı. Ürkek bir şekilde bağırıyordu.

Aceleyle eve gittim. Eskiden kalma kuş kafesine koydum önu. Annesini arıyordu sanki.. Keşke dilinden anlayabilseydim. O da bebekti işte. Ancak annesi anlardı dilinden. Evde kuş maması vardı. Tekrar elime aldım serçeyi, beslemeye başladım. Acıkmıştı. yerken yüzü gözü mama içinde kalmıştı. Bir yandan içimde bir sızı, bir yandan kediye kaptırmadığım için, bir mutluluk vardı. İsmini çitlembik koymuştum.

Ertesi gün çitlembiğin sesiyle uyandım. Kafesin yanına gittim. Su içiyordu.
Ne güzel kendi başına su içebiliyordu. Yine elime alıp seve, okşaya mamasını yedirdim. Bu sefer büyük iştahla yiyiyordu. Sanki bebeğimi besler gibi mutluydum. O yedikçe ben doyuyordum. Aradan zaman geçtikçe,

Devamını Oku