Menekşe Gülay Şiirleri - Şair Menekşe Gülay

Antoloji.com mobil uygulaması Şiirler, şairler, mesajlarınız ve gruplarınız telefonunuzda. iPhone ve Android için ücretsiz. Uygulamayı İndirİndir
Menekşe Gülay

gözlerim raylarda yüreğimse aşkla,
bekliyorum kara treni ah bir akşam olsa,.
elimde kırmızı fincan, içimde hüzün, gam,
bitmeyecek bu özlem bebeğim, ne yapsam.
gül dikensiz olmaz ben de sensiz,
sevgin akarken yüreğime, çaresizim

Devamını Oku
Menekşe Gülay

coşan bir nehir yüreğim,
durmadan hep sana akmakta.
bu aşk duman duman,
hep yüreğim de
yalnizca sana.
bir şarkı oldu dillerde,

Devamını Oku
Menekşe Gülay

Sarayburnun da gözlerim daldı denize.
Boğaziçi Köprüsü karşımda güzelliğiyle.
Denizde ki dalgalar, içim gibi coşkulu,
Seni hayal ettim gemi de gidiyorsun yine.

Hertaraf yemyeşil bahar gösterdi kendini.

Devamını Oku
Menekşe Gülay

Kalacağın yer, herzaman rüyalarım,
Tükenmeyecek sevgin, yüreğimde sevdiğim,
Biter mi sanıyorsun bu aşk, yanıldın bebeğim,
Özlemler sarsada bedenimi, hep seni seveceğim.
Hasret yaksa da duygularımı, ölmeyecek sevgim,
Ben ölümüne sevdim ben seninle öldüm biriciğim.

Devamını Oku
Menekşe Gülay

Bir cehennem ateşi içim, yanıyor.
Lâvlara düşmüş bedenim, kavruluyor.
Ya kalbimde ki ateş, ne halde...
Beni eritecek, gelmezsen sevginle.

Bir duygu var içimde çağlayıp duruyor.

Devamını Oku
Menekşe Gülay

Bir güneş gibi süzülerek geldin yanıma,
Olmazları yok ettin sevginle, hayatımda.
Mutluluk varsa, o da sensin sevdiğim,
Ağladığıma bakma ben hep seninleyim.

Çılgınlıklar diz boyu, meftun yüreğimizde,

Devamını Oku
Menekşe Gülay

birgün anlayacaksın
seni neden bukadar çok sevdiğimi.
özlemler denizinde boğulup,
neden ölmediğimi.
bir dünya yarattım
seni ve beni içine alan.

Devamını Oku
Menekşe Gülay

Yalnız limandı kendisi. Hep öyle düşünürdü. Ama hâlâ yalnızlığı sindirememişti içine. Ömrünce ne annesinin ne de babasının yüzünü görmüştü. Hayatı bomboş, aşksız ve sevgisiz geçmişti. Yine oturmuştu denizin kenarına, bir şişe rakı ve mezesi de yanında.
-İşte benim arkadaşım. İşte benim dostum bunlar diyordu Bora. Ah ulen ah kadere bak. Millet karısının yanında sabahlıyor. Biz ise orda burda sürünüyoruz. İki laf edecek kimse de yok. Yanmışsın sen oğlum ahh yanmışsın. Yaş oldu kırk
bir hatunda yolunu şaşırıp beni bulamadı.
Böyle diye diye dertleniyordu. Hayat acımasızdı. Vur abalıya gibi vurmuştu Bora'ya. Nereye gitse iş bulamamış bir de doğru düzgün kıyafeti olmadığı için aşağılanmıştı hep.
-Denizden bir deniz kızı çıksa, biraz dertleşsek konuşsak. Yaa ben kendi kendime konuşur oldum. Delireceğim nerdeyse. Bora aklını başına al kafayı yiyeceksin sonunda. Geç oldu kalkayım sarayıma gidip yatayım.
Sarayım dediği, ufak bir odalı kulübeydi. Anne ve babası burada yaşıyordu birzamanlar. Öldüklerin de beş yaşındaydı Bora. Kimsesi de yoktu. Orda burda çalışarak ufacık yaşta ekmeğini çıkarmaya çalışıyordu. Muhtarın teşvikiyle zorla ortaokulu bitirmişti. Yardımlarla önlüğü ve kitapları alınır bir yandan çalışır bir yandan okumaya gayret gösterirdi. Düşüne düşüne kulübeye gelmişti. Alelacele elini yüzünü yıkadı. Odaya girdiğinde, yatakta güzel bir kız uzanmış ona bakıyordu. Gördüğüne inanamadı gözlerini oğuşturdu. Kız yatakta uzanmış Bora'ya bakıyordu. Şaşkındı. hayatında evine komşulardan başka yabancı girmemişti.

Devamını Oku
Menekşe Gülay

gökyüzünden düşen bir yıldız gibi,
düştün yüreğime.
yaktın yıktın mahvettin beni,
bu sevgiyle.
aklım, fikrim hep seninle nedense.
kalbimde ki sızı diner mi sensizlikte.

Devamını Oku
Menekşe Gülay

ağlıyorum arkandan,
coşuyor gözyaşlarım durmuyor babam.
öksüz yüreğim, bu bayramda sevgine hasret,
oysa hiç ayrılmayacaktık seninle,
hep oturacaktık el ele,
kader bu aldı seni benden,

Devamını Oku