Menekşe Gülay Şiirleri - Şair Menekşe Gülay

Antoloji.com mobil uygulaması Şiirler, şairler, mesajlarınız ve gruplarınız telefonunuzda. iPhone ve Android için ücretsiz. Uygulamayı İndirİndir
Menekşe Gülay

Akşamın olmadığı gecelerde,
Gündüzün olmadığı sabahlardayım.
Sevipte, sevgine hasret kaldığım.
Görüpte özleminden yandığım,
Tutkumla esir olduğum, kara sevdam.
Gözümden bile kıskandığım, gözümün nuru.

Devamını Oku
Menekşe Gülay

bende ki güzel duyguları,
yitirttin kıskançlığınla.
severken, sevgisizliği yaşattın
hayatımda.
ne güzel başlamıştı aşkımız,
sürecekti ebedi.

Devamını Oku
Menekşe Gülay

Yürüyoruz Beyoğlu'n da el ele aşkımızla.
Umursamıyoruz dünyayı, mutluyuz ya.
Sevgimiz daha da büyüyor her adımımız da.
Aşkın seline kapıldık varsın yansın dünya.


Devamını Oku
Menekşe Gülay

Esir ettin aşkı, tutuyorsun elinde.
Sen öyle san, aşk senin yüreğinde.
Gitmez ki hiçbiryere kapılanmış bir kere.
Boşyere uğraşma o hep senin gönlünde.

Bana ait bir kalp var sen de sevgimle birlikte.

Devamını Oku
Menekşe Gülay

aşkından deli, divane olan şu kalbim,
yine yalnız gecelerde, seni beklemekte.
sevgini her gün daha da hisseder oldum.
özlemin, umutsuzluğumla birleşti kalbimde.
bitmeyen bir sızı var içimde..
sensizlik yüreğimi daraltıyor

Devamını Oku
Menekşe Gülay

yıllara meydan okumuş, rüzgarlarla,
boğuşmuştun.
kara kışlara dayanmış, bir çınar ağacıydın.
asırlarca toprağa, kök salmıştın.
senin heybetin, verdiğin serinliğin,
dört mevsim seni seyreder,

Devamını Oku
Menekşe Gülay

bir orkide gibi, kibar ve narinsin
karşımda.
sevgi dolu yüreğin,
hep çiçekleri hatırlatıyor bana.
çiçekleri sevdiğini biliyorum
her gün yolluyorum sana.

Devamını Oku
Menekşe Gülay

hayallerim nerede, sen nerede.
ben ise, yalnız...ıssız bir çölde.
kurumuş, çatlamış dudaklarımla.
öp beni, susuzluğum gitsin diye.
vazgeçtim herşeyden ömrümce.
bir canım var al,

Devamını Oku
Menekşe Gülay

Elinde ki bakır kapla, sık ağaçların arasında yürüdükçe yürüyordu Hasan. Bir yandan da dağ çileği buldukça topluyordu. Çünkü üvey annesi bakır kap dolmadan gelme demişti. Hasan küçükken annesini kaybetmişti. Düşündüğünde hayallerinin arasına gizlenmiş bir anne görüyordu. Tek aklında kalansa, annesinin hastanede ona son kez sarılışıydı. Bir sürü dağ çileğ toplamıştı ama elinde ki kap bir türlü dolmak bilmiyordu. Belli ki üvey annesi büyük bir kap vermişti. Hasan çok yaramaz bir çocuktu. Devamlı komşulardan gelen şikayetlerden bıkmıştı üvey annesi. Misafirlerinin geleceğini öğrenince Hasan'ı ormana çilek toplamaya yollamıştı. Daha sekiz yaşındaydı ama hareketlerine bakan onun yaşını daha büyük olarak düşünürdü.

Çilek toplaya toplaya o kadar açılmıştı ki farkında değil di Hasan. Elinde ki bakır kaba baktığında, çileklerle dopdolu olduğunu gördü. Birden ayaklarında ki yorgunluğu hissetti. Aslında bütün gün sokaklarda koşturur yorulduğunu anlamazdı.
Önünde ki ağacın yanına çöküverdi. Sırtını ağaca yasladı. Anlamadan uyuyuvermişti.

Hasan upuzun bir yolda yürüyordu. Yolun kenarları hep camdı ve dışarısı görünmüyordu. Canı sıkılmıştı. Yürüdükçe yürüyordu. Eve gitmesi gerektiğini biliyordu. Annesini herzaman yaramazlıklarıyla çok üzmüştü. Aslında üvey annesiydi ama herzaman öz oğlu gibi davranmıştı kendisine. Oysa annesini ne kadar üzdüğünün yeni farkına varıyordu. Gözlerinden sicim gibi yaşlar geliyordu. Aneciğim nerdesin diye bağırıyordu. Üzmeyeceğim anneciğim seni, bir daha hiç üzmeyeceğim.

Devamını Oku
Menekşe Gülay

gözlerimi bir kapasam, kendimi
dağlarda bulsam.
yalnız olsam tek başına, sevginle ve kalbinle.
avazım çıktığı kadar bağırsam,
seni seviyorum diye.
haykırsam, bağırsam, duyursam sesimi

Devamını Oku