Menekşe Şiiri - Suatt Kayiss

Her çiçeğin,
Rengi,
Kokusu farklıydı.
Ben gül severdim, 
Sen menekşeleri,
Hemde hiç vazgeçmeden. 
Kokusunu duymadığın bir an olmazdı.

Ben....
Sen gidince anladım,
Kokusu senmiş....

Bunuda...
Sen gidince öğrendim sessizce.
Farklı bir güzeller artık bende,
Yaprakları saçların,
Çiçekleri gözlerin oldu.

Ben......
Sen gidince anladım.
Kokusu senmiş.....

Baharı neden sabırsızlıkla beklediğini,
Ateşin kenarına,
Üşümesin diye neden aldığını,
Ona bakarken,
Saçlarımı neden okşadığını,

Ben......
Sen gidince anladım
Kokusu senmiş....

Her özlediğim de,
Onunla konuşmaya başladım. 
Yavaş yavaş,
Dibine su verirken,
Ağladım da,
Gülüşünde,
Kokusunda seni buldum da,
Özlemeye çare bulamadım. 

Ben......
Sen gidince anladım.
Menekşe kokusu aslında senmişsin,
Şimdi anladım.