Ne zaman karanlık dünyadan korkarım,
Gecelerime mehtap olup doğarsın.
Gece güzel, masum yüzüne bakarım,
Bir anda benim tüm korkumu alırsın.
Ne zaman ıssız odamda yalnız kalsam,
Bir şarkı çalar uzaktan, bir anda,
Kalabalıkta seni arar gözlerim.
O güzel yüzün gözükür karşımda
Düşersin aklıma, titrer ellerim.
Bir koku gelir, geçmişten ansızın,
Sensin beni böylesine üzen
Bırakmadın hayatımda düzen
Ne hayallerim, düşlerim vardı
Bulutların üzerinde yüzen
Nice güllere gönül bağladım ben,
Her birinin derdiyle ağladım ben.
Vefasız kullardan usandım erken,
Dünyada kendime yâr bulamadım,
Dost diye sarıldım, hançerler yedim,
Nice dost bildim de gönül bağladım,
Her birinin derdiyle erken ağladım.
Vefasız dünyada yalnız kaldım,
Bir vefalı gönül bulamadım ben.
Nice umutlarla yollara düştüm,
Durma, kapı eşiğinde
Çok korkuyorum, can suyum
Ne ruhlar yandı, ateşinde
Söyle aşkım, ben sonmuyum
Beni kül etmeyeceksin, değil mi
Bir daha bana, yaklaşma tatlım
Bir kere yandı, çilekeş gönlüm
Artık dayanamam, yoktur halim
Ne olursun, inatlaşma gülüm
Yıllar geçerken, tüketti beni
Ela gözlüm yakın durma bana
Ne yapsan inanmam artık sana
Çok numaralar yaptın şekerim
Hiç acımadın bu tatlı cana
Neden hâlâ yalanlar söylersin
Sen gidince, biraz üzgün biraz dargın
Öyle sessizce, kala kaldım ardından
Gittiğinden beri, yaşıyorum baygın
Tattırdın bana, bu dünyanın gamından
Çekip giderken, oldukça neşeliydin
Muradını baştan söyleseydin
Buluşma yerine gelmeseydin
Kalbim boş diye yeşil fıstığım
Yalandan yeminler etmeseydin
Bana pembe yalanlar söyledin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!