Nice güllere gönül bağladım ben,
Her birinin derdiyle ağladım ben.
Vefasız kullardan usandım erken,
Dünyada kendime yâr bulamadım,
Dost diye sarıldım, hançerler yedim,
Her giden ardından gözyaşı döktüm.
Bir avuç sevgiye ömrümü verdim,
Dost bildiklerimden vefa bulamadım,
Ne malda gözüm var ne de sarayda,
Bir huzur aradım geçen her ayda.
İnsan unuturmuş kara günde de,
Her kapıyı çaldım, huzur bulamadım.
Bir gün bu bedenim toprağa düşer,
Dünyanın telaşı ardımda kalır.
Ne dostun vefası ne düşman güler,
Dünyada kendime yer bulamadım.
Kayıt Tarihi : 14.10.2026 14:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!