Hayalsiz, düşsüz bıraktın beni,
Böyle vefasız bilmezdim seni.
Umutsuz yarınsız yaşıyorum,
Neden üzersin bu sevgilini?
Ne gelip de elimi alırsın
Hayata sarılıp tutunmama
Bu ömrü seninle yaşamama
Vermiyor kader izin güzelim
Sen izin ver sana tutulmama
Mahkum etmek ister yalnızlığa
Bugün yine gündüz bitti, akşam oldu
Karamsar bir gün daha, kaldı geride
Üzüntüden, bu rengi ruhsârım soldu
Hala bana küs müsün, inat Feride
Yanımdan geçerken bile, tanımadın
Bir düş gör tatlım, hayra yoracak,
Yalandan bir konu bulup soracak.
Senin duygusuzluğun, bir tanem,
Bu dünyadan beni koparacak.
Yâr dediğin ellerini sürer,
Biz deliler gibi sevmedik mi?
Birbirimize söz vermedik mi?
Kıvırcık saçlım bu sevgi, bu aşk,
Bir ömür sürecek demedik mi?
Şimdi sözünden neden cayarsın?
Sohbete gel bana , kınalı bebeğim
Karanlık çöküp, el ayak çekilince
Dünya tatlısı sesini, duymayınca
Issız gece yapıyor, bana işkence
Tutmanı istemiyorum, ilelebet
Ayakta durmaya, dermanım kalmadı
Uykum geldi, bu kirpiklerim düşüyor
Beyaz bayrak çekmeme, gerek kalmadı
Ruhum soğuk geceye, teslim oluyor
Burada herkes, sevdiğine kavuştu
Bu deli başım yine, neden dönüyor
Güneşe sevdalı, sersem dünya gibi
Durduk yerde, içim neden kavruluyor
Neden yanıyorum ben, cehennem gibi
Gözlerim ap açık, bu karanlık niye
Bal arısı, sevdiği çiçeğe konar
Sende gel canisi, benim gönlüme kon
Kon da şu ömrümce, bir kere gülmeyen
Benim yaralı, bahtsız gönlümü onar
Bakarsın ben sana, olurum bugün yar
Bizim komşularla, sana haber saldım
Senden cevap gelmeyince, dondum kaldım
Gözlerim karardı, sonum geldi sandım
Bir taşın başına, oturup ağladım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!