Taptaze doğar umut güneşim
Birden biter hayatla güreşim
Gelip de olsan eskisi gibi
Pembe dudaklım benim ruh eşim
Dikilir göklere kalelerim
Etrafım olmuş ateşten çember,
Gülüm, bozulmuş sanki bütün ezber.
Gökyüzüne bakarım çaresizce,
Tanrı da göndermiyor bana rehber.
Gece dilsiz, ben sağır olmuşum,
Silinmez kalpten yaşananların yarası,
Özlemek getirmez geri, geçen yılları
Bir kere kırıldı aşkın aynası,
Ne kadar sevsen de birleşmez parçaları.
Aşkın aynasında kaldı suretin,
Benim vefasız, hayırsız gülüm,
Ağırdır omuzlarımda yüküm.
Gelip destek versene aşkına,
Ela gözlüm, oldum iki büklüm.
Olup olmadık yerde, çıkma karşıma
Hemen dalıyorum, pembemsi rüyaya
Hele hiç yaklaşma, bir karış arşıma
Gözüm açık giderim, öbür dünyaya
Bugün balkondan aşağıya, bakarken
Selamı var sana , vicdansız sevgilim
Zarı zarı ağlayan, bu gözlerimin
Gelip te sımsıkı, tutmadığın için
Ahı var sana, boş kalan ellerimin
Senin gözünde, baş suçlu olan benim,
Her gün bu çapkın gönlüm, aşk arasa da
Gözlerim her an, etrafı tarasa da
Ben artık giremem, fuzuli masrafa
Aşk bana, bir ilaç gibi yarasada
Gülüm bir türlü, yetinemedin azla
Çok dağıldım biricik bebeğim
Gitti boşuna onca emeğim
Sendin benim gerçek kurtarıcım
Sen de gelmedin sarı çiçeğim
Gidişine yandı, zavallı yüreğim
Bu ayrılık acısı, asla çekilmez
Çaresi yoktur, bu illetin sevdiğim
Hiç bir derman, bu tür derde fayda etmez
Yıllar geçse de, bu aşkın izi geçmez
Bir kuş konar pencereme,
Dalarım eski günlerime,
Matem düşer o gün gecelerime,
Yine aklıma sen gelirsin.
Bir şarkı çalar uzakta,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!