Çok bekledim kanaryam, gelmedin,
Gelip de beni mutlu etmedin.
Perde mi indi senin gözüne?
Gelmemekle hiç iyi etmedin.
Dün gece yarısı gördüm, senli rüya
Görmez olaydım, bu dünyamı kararttın
Seni böyle hovarda, bilmezdim Hülya
Beni seher vaktine kadar, ağlattın
Olacak şey değil, tam karşımda duran
Sen gidince hayat durdu sandım
Camdan bakıp günlerce ağladım
Yataklara, yorganlara düştüm
Gülüm sensizliğe zor dayandım
Bir daha dönmeyeceksin sandım
Çok geç tanıdım seni, kıvırcık saçlım
Keşke gelseydin, ömrümün baharında
Her gün gezdirirdim seni, diyar diyar
Aşk dolu gönlümün, yeşil kırlarında
Yaşıyorum kara kışı, iliğimde
Saklasa da endamını, siyah perde
Cam kenarından, gördüm güzel yüzünü
O güzelliğin düşürdü, beni derde
Getirdi, kara gözlerime hüzünü
Bende küstüm, sonsuza dek talihime
Çok kaba saba, çok hoyratça davrandım,
O kıymetli değerini, bilemedim.
Oysa ki başlangıçta, sana çok hayrandım,
Nasıl geldim ben bu hale, bilemedim.
Çekip gitmekte, haklıydın be bebeğim,
Sevgini kalbimde taşımayı,
Sevdanı gönlümde yaşamayı…
Çok istiyorum şu saçlarını,
Tatlım ellerimle okşamayı…
Seninle şu kırlarda koşmayı,
Günler sonra, bir evde adım anılmış
Sen deliye dönmüşsün, hayıflanmışsın
Öfkeden, o güzelim yüzün kararmış
Masayı kırasıya, yumruklamışsın
Hiç böyle, vefasız bilmezdim ben seni
Gönül tahtımdasın biriciğim
Seni ömür boyu seveceğim
Aşığım gözlerinin rengine
Ben ömrümü sana vereceğim
Senin tek sevdiğin olacağım
Seninle el ele tutuşmayı,
Şu kırlarda dolaşıp koşmayı,
Özledim aşkım akşam seninle
Güneşin batışına bakmayı…
O kahkahalı gülmelerini,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!