Memleketin Huyu Şiiri - Gülcan Arıkan

Her şehrin vardır bir huyu,
Her eşyanın,her insanın...
Vardır bir adeti her yörenin,
Buranın huyu sevgidendir
Sevdadır adeti bu memleketin
Bunu ben kırk yaşımda öğrendim

Ne güzelmiş bir memleketi olması insanın
Birgün çok sıkılırsan
şehrin dumanlı bacalarından,
Sana kollarını açmış bekliyor adeta
Dağlarına sis oturmuş, dağlarına bulut
Elin değecek kadar yakın bir uzansan...
Boşuna da değilmiş eskilerin burnunda sızı
Öyle gerçek bir sevda ki
Hem sevgiden hem hasretten ötesi
Kaygıların en derin olanı memleket...
İnsan doğar,insan büyür,
Gün gelir insan ölür de elbet
Ama düğünde ama ölümde
Her bir derdine bin devadır memleket...
Herkes gelir,herkes gider
Bir güzel sevdadır sevdalar içinde
Bir vefalı sevdadır
Seni terketmez memleket...
Güzel insanlar hâlâ orda,
Şehrin ışıklarından uzak
Dostluklar, komşuluklar
Bir gaz lambasının etrafında...

Dedemin elimden tutup
gezdirdiği sokaklar ben çocukken,
Biraz çoğalmış dükkanlar
ama o sokaklar hâlâ dedem kokuyorlar...
Babaannemin sesi yankılanıyor kulaklarımda...
Güzel olan kıymetli olan ne varsa
Ne öğrettilerse bana sevgiden,
ve insanlıktan yana...
Hepsi bu sokaklarda
benimle yürüyor seneler sonra...
Şehrin kalabalığında saklanmış yalnızlığımın inadına
Memleketimin sakladığı hatıralarım
Seneler sonra arkadaş oldu bana...
Yaşanmış güzel çocukluğum şimdi benimle
Anılarımın o hoş muhabbetiyle ...
Ne güzelmiş bir memleketi olması insanın
Buranın huyu sevgidendir
Sevdadır adeti bu memleketin
Bunu ben kırk yaşımda öğrendim...
03.01.2026
Zile